Nieuwskanaal voor: Weblog ChristenUnie Slochteren. Niels Joostens (ChristenUnie Slochteren)

2012.

Thu, 05 Jan 2012 21:55:10 +0100

Voor iedereen allereerst een heel erg goed 2012! Laten we hopen dat het ons brengen zal wat we er van verwachten. Voor veel mensen een moment om stil te staan bij een jaar dat opnieuw voorbij is gevlogen.

Nieuwsitems brachten elk hun eigen jaaroverzicht, de NOS had er zelfs een heel aantal rondom thema's, en voor het nieuwe jaar geldt dat er vast wel aandacht is voor de extreme wateroverlast in delen van onze provincie. In Slochteren lijkt het allemaal mee te vallen, ook al zijn er ook hier op de weilanden flinke plassen te vinden en staat het water in het Slochterdiep behoorlijk wat hoger dan gewoonlijk.

Politiek is2012 inelk geval een interessant jaar voor de politiek. Er komt van alles op de gemeente af. We beginnen in januari al met Meerstad, nog steeds een mooi project, maar helaas niet de wind mee. Groningen zal het alleen verder ontwikkelen en daarmee krijgt Slochteren de kans om uit het project te stappen. De molensteen waarover het Dagblad sprak heb ik zelf wel eens zo gevoeld. Al was er door snel en duidelijk optreden ook bijna altijd wel weer een passende oplossing. De vergaderingen in de Gemeenschappelijke Regeling waren zeker als het ging om de school erg interessant en door de verschillen in stijl tussen de stadjer en Slochter raadsleden was er altijd wel wat te beleven. En er zijn goede en waardevolle contacten ontstaan die naast plezierig ook erg nuttig zijn.

Iets anders is de grote toestroom van overheidstaken naar de gemeente. Ik heb er al vaker op aangedrongen dat we snel moeten zijn in het oppakken van die nieuwe verantwoordelijkheden. Voor de troepen uitlopen is natuurlijk niet nodig, maar wie een beetje het gemeentelijke nieuws vanuit Binnenlands Bestuur, VNG en de andere media volgt weet voor 90% hoe de vlag er bij komt te hangen. De Wet Werken naar Vermogen en de Jeugdzorg zullen mijn speciale aandacht hebben het komende jaar.

En dan zal ongetwijfeld opnieuw de vraag over de schaalgrootte van gemeenten weer om de hoek komen. Kan Slochteren het? Ja, is op voorhand mijn antwoord. Want schaalvergroting hoeft niets te maken te hebben met kwaliteit en efficiency. En dat geldt natuurlijk ook voor de bestuurbaarheid. Want wordt Amsterdam nu zoveel beter bestuurd als pak ‘m beet Slochteren? Het heeft alles te maken met papieren werkelijkheden die gebaseerd zijn op parameters van onderzoekers en niets zeggen over de gevoelde of ervaren werkelijkheid.

In elk geval genoeg te doen voor de komende 360 dagen die het jaar 2012 nog voor ons in petto heeft. Deo Volente natuurlijk!

Just another week.

Sat, 12 Nov 2011 18:28:10 +0100

Of toch niet, want hoe dan ook de week was wel bijzonder. Na al een week in functie te zijn werd Geert Jan ten Brink be�digd door de CdK. Daar zijn we als ChristenUnie blij mee.

In de betrekkelijk korte tijd tussen het afscheid van Cees Verstegen en zijn aantreden hebben Gerard Renkema als waarnemend raadsvoorzitter en Gea Huizing als loco-burgemeester prima gefunctioneerd. Om direct maar even duidelijk te zijn naar alle aanwezigen uit Hoogezand-Sappemeer. De verzoeken om de verkering om te zetten in een sterkere verbinding zien we niet zitten. Slochteren kan het prima zelf en laat het bij de samenwerking op gebieden die daarvoor winst opleveren en de gemeentelijke organisatie over en weet versterken.

Persoonlijk heb ik sinds maandagavond een extra reden om een fusie niet zo te zien zitten. De begrotingsraad die ik in Hoogezand bijwoonde kenmerkte zich door een gevoel van jeuk. Die werd veroorzaakt door zowel het optreden van een deel van de raad als van het college. De bijdragen van sommige fracties gaf met het gevoel; waar heb jij de afgelopen maanden geleefd. Veel verder dan een motie papierprikker, katten op Den Haag en zeuren over Sinterklaas kwam de fractievoorzitter van de PvdA niet. De prijs voor beste clown in het politieke circus gaat met stip naar de fractievoorzitter van de VVD.

De inhoudelijk goed voorbereide technische vragen en de bijdrage van de ChristenUnie werden afgedaan als cynisch. De wethouder ging nog een stapje verder door de ChristenUnie er van te betichten dat zij het college frauduleus handelen verweet. Daarop kwam ze op aandringen van Roodgewoon terug. Al was het wel een erg slap excuusje. De burgemeester had na deze aantijging direct in kunnen grijpen.

En dan onze raadsvergadering. De ChristenUnie heeft een aantal zaken aangestipt. De decentralisaties moeten goed en tijdig worden voorbereid. Daarmee heeft de raad kans om te sturen op het resultaat. We weten dat het komt dus laten we duidelijk maken wat wel en niet wenselijk is. Voor de bibliotheek willen we gaan voor een zo optimale dienstverlening. We denken aan een andere samenwerking binnen het cluster dat we hebben. Waarom moet Slochteren uitgebreid worden tot een volwaardige bibliotheek terwijl we er binnen het cluster in Hoogezand als één hebben. Wethouder Scheidema ging er wel erg gemakkelijk aan voorbij en gaf dat vervolgens ook wel toe door te wijzen op het ontbreken van een schording.

Het minimabeleid blijft voor ons glashard en helder; afgezien van wettelijke verplichtingen is het bestaande minimabeleid goed en dat willen we goed houden. De veranderingen die de Wet Werken naar Vermogen met zich meebrengt kennen we nog niet. Daar moeten we als gemeente ook niet op vooruit willen lopen.

De begroting zelf keurden we goed. Het ingediende amendement van het CDA en de motie van GroenLinks/D66 hebben we afgewezen. Evenals het voorstel waarmee de PvdA opnieuw te elfder ure kwam. Kolen en geiten die de PvdA wil sparen zorgen voor een onduidelijk beleid. Als je al wat wilt, kom er dan goed doordacht mee en doe dat net als elke andere zichzelf respecterende fractie met een uitgewerkt voorstel, dat je vooraf ook even hebt laten bekijken op haken en ogen.

De kers op de taart was een goed overleg van de BestuurdersVereniging. Enthousiaste verhalen vanuit de verschillende regio’s over het najaarscongres en veel nieuwe plannen voor de toekomst. Een ChristenUnie geluid dat het verdient om overal door te klinken. Daar zet ik me graag voor in. Op naar een sprankelend voorjaarscongres op 24 maart in Amersfoort. Maar eerst de inspriratiedag op 19 november!

Beknotte vrijheid.

Sun, 18 Sep 2011 15:10:26 +0200

Sinds ruim een jaar moeten we het in Nederland doen met een, in meerdere opzichten, bijzonder kabinet. Bijzonder vanwege de samenstelling, maar ook vanwege het ontbreken van een vaste meerderheid. Voor sommigen zal dat weinig uitmaken. Toch geeft dit kabinet en het beleid dat ze voorstaat reden tot zorg. Niet eens zozeer vanwege de manier waarop zij bezig is met de financi�n.

Het grootste bezwaar tegen dit kabinet zit het in het beknotten van de vrijheid. De druk op het geweten wordt steeds groter voor grote groepen in de samenleving. Op het eerste gezicht is dat vreemd want zowel de belangrijkste regeringspartner als gedoogpartner voeren het credo vrijheid. Liberaal heeft jarenlang min of meer gelijk gestaan aan laissez-faire. Dat is inmiddels sterk aan het veranderen. De scheiding tussen kerk en staat wordt versterkt doorgevoerd in het maatschappelijk denken en in het persoonlijk denken. Daarmee wordt een van de grondrechten van de inwoners van Nederland op de helling gezet. Een ideologisch denken in de vorm van geloof is nu eenmaal niet iets dat je bij vertrek thuis in de paraplubak zet en er bij thuiskomst weer uit kunt halen.

De voorbeelden zijn alleen al in de afgelopen maanden legio.

Het bijzonder onderwijs komt steeds meer onder druk te staan. Het benoemingsbeleid staat steeds vaker ter discussie. mag een school op basis van haar grondslag mensen weigeren in dienst te nemen?
Ambtenaren die weigeren huwelijken te sluiten tussen mensen van het zelfde geslacht, krijgen ontslag en van nieuwe ambtenaren worden op dit punt geen gewetensbezwaren getolereerd. Terwijl bij de totstandkoming van deze wet er expliciet ruimte is gegeven voor deze groep.
Ritueel slachten wordt onder het motto van dierenwelzijn niet meer toegestaan. Voor groepen in de samenleving ontstaat er dus een probleem dat er nog niet was.
Besnijdenis wordt nu weer voorgedragen om in zijn geheel verboden te worden.
What's next...

Ik vraag me af waar dit kabinet eindigt met bemoeienis achter de voordeur. Verbaas me ook over het omslaan in denken. Toen de ChristenUnie in het kabinet een echte lans brak voor gezinnen en voor de veiligheid van jongeren werd er smalend gesproken over poldertaliban en Rouvoetpolitie. Juist op momenten dat de hulpverlening achter de voordeur alles te zoeken had gaf een groot deel van de politiek niet thuis en maakte er karikaturen van. Blijkbaar is de politieke memorie vooral een van kiezen zoals het ons uitkomt. Hoezo vrijheid?

Bekijk de video in andere formaten.

Zero tolerance, want wij zijn zo tolerant!

Fri, 05 Aug 2011 01:00:09 +0200

Je moet er aardig je best voor doen om trending topic te worden op twitter. Maar het is belangenorganisatie COC gelukt. Want een feestje is geen feestje als ook de laatste "weigerambtenaar" niet is weggewerkt. Groningen voldoet in haar dadendrang dan ook graag aan deze eis en werkt daarmee een smetje weg.

Dat laatste kun je opmaken uit berichtgeving in het DvhN. Tijdens het niet zo lang geleden gehouden roze feestje kwam er toch nog een klacht. De stad Groningen kende nog weigeraars. De laatste drie weigerambtenaren worden via een natuurlijk uitsterfbeleid (geen contractverlenging of zwichten) straks bedankt voor bewezen diensten.

Op dit soort momenten is het opvallend dat de zogenaamde verdedigers van de joods-christelijke traditie zwijgen in alle talen. Waar de liberalen op dit soort momenten? Waar de mensen die nog geen week geleden over een artikel van Arie Slob schande spraken omdat hij de positie van trouwambtenaren steeds meer onder druk zag komen te staan. Ik hoor ze niet, en ook in mijn tweetlijn kom ik ze niet tegen. In je partijnaam het bijvoegsel vrijheid gebruiken dekt al lang de lading niet meer.

Slochteren was in 2007 ook in het nieuws als een van de gemeenten met weigerambtenaren. De burgemeester reageerde destijds, terecht, laconiek op alle persaandacht en merkte op dat we in een respectabel lijstje gemeenten stonden. In Slochteren hebben we geen beleid en ik voel er ook helemaal niets voor om dit wel te gaan reglementeren. Volgens mij is er niemand die zijn of haar grote dag geblokkeerd ziet door een ambtenaar die weigert. Wel weet ik dat er zo nu en dan wat druk wordt uitgeoefend. Respect dat je dan blijft staan voor je principes ook wanneer anderen die niet met je delen. Waarom zou je mensen ontslaan die op bijna alle momenten hun werk goed uitoefenen en veel waardering krijgen voor dat wat ze doen. De gemeente Groningen geeft hiermee een erg slecht signaal af en legt een minderheid een andere minderheid haar principes op. Kijk eens hoe tolerant we zijn, zo tolerant dat we een afwijkende mening niet meer tolereren. Geen wonder dat mensen in het buitenland zich wel eens verbazen over Nederland. Ik kan ze alleen maar gelijk geven. In veel talen is het woord gedogen dan ook niet uitgevonden.

Lekker puh!

Mon, 27 Jun 2011 08:30:00 +0200

Lekker puh! Kort, krachtig en doeltreffend. Want je bent in een keer klaar. Iemand mag niet meedoen met een spelletje op straat, heeft iets niet wat een ander al lang wel heeft en die mag dat graag laten merken. Lekker puh geeft aan dat verder praten eigenlijk geen zin meer heeft.

Op een bepaald moment verdwijnt dat lekker puh ook weer, je ziet volwassenen nooit eens lekker puh tegen elkaar zeggen. Maar via non-verbale communicatie is de lekker puh houding in elk geval nog gemakkelijk te ontdekken. Ook, of misschien juist wel in de politiek. Kijk eens naar een debat van de Tweede Kamer en je ziet zo’n staatssecretaris of minister gewoon denken. Wat een gezeur en ik ga er lekker ook helemaal niets aan doen. Voor de vorm komt er nog een aantal mooie volzinnen uit. Waarin de vraagsteller vooral wordt bedankt voor zijn vragen etc. etc.

Afgelopen week nam ik ook in Slochteren een lekker puh houding waar. Het begon met Gemeentebelangen die tegen de klippen op vast blijft houden aan hun eigen BBQ-pot als het leefbaarheidsfonds aan de orde komt. Wie naar de gehonoreerde doelen keek kon op zijn klompen aanvoelen dat dit wel een erg eenzijdige en gemakkelijke manier van denken is geworden. Ook de aangedragen argumentatie hiervoor zal wel niet hebben geholpen. Nu ben ik wel wat gewend, maar de link die er werd gelegd met de bezuinigingen op sociale zaken schoot me echt even in het verkeerde keelgat.

De afgelopen periode heeft er op verzoek van de ChristenUnie een aanpassing plaatst gevonden van de percentages en werd er een vervangend witgoedfonds in het leven geroepen. Intensief overleg met het Platform en de wethouder/ambtenaren bereikten resultaat, al ging het moeizaam. Nu doen alsof we er voorstander van zijn om dat allemaal af te schaffen is dan ook echt volkomen uit de lucht gegrepen. Ik raad Gemeentebelangen aan om het regeer- en gedoogakkoord en de uitwerkingen daarvan eens door te nemen. Want ook al willen ze geen uitspraken doen over landelijk beleid, het heeft alles met doorwerkingen op gemeentelijk beleid te maken.

GroenLinks /D66 kwam achteraf met een ander verwijt over het cultuurbeleid en de daarvoor extra uitgetrokken 1,5 ton. Want iedereen kon wel weten dat dit onverantwoord was. Overigens op en onderwerp dat op 2 juli 2009 met algemene stemmen is aanvaard. Nadat hier terecht op werd doorgevraagd kwam er een vreemde conclusie. Wie in het najaar van 2008 geen banken- en woningmarktcrisis aan zag komen en de enorme omvang hiervan niet zag was blind. Het had voor mijn gevoel vooral te maken met achteraf gelijk willen krijgen. Wat daarmee werd beoogd hoop ik nog eens te horen. Tot die tijd is het voor mij vooral een lekker puh.

De wet van het kleine getal.

Mon, 30 May 2011 22:08:31 +0200

Wie de boeken van Geert Mak kent en waardeert, en daar ben ik ��n van, zal de titel niet onbekend voorkomen. De wet van het kleine getal geeft aan dat een aantal mensen op een kleine groep direct een grote invloed heeft op het geheel. Een in verhouding grotere groep zal op een groter geheel veel minder een stempel drukken.

Vorige week kwam deze niet natuurkundige maar sociaal-geografische wet ter sprake bij een bezoek aan Overschild. De school in dit dorp gaat sluiten, en is daarmee de zoveelste voorzienig op rij die voor altijd de deuren dicht moet doen. Voorzieningen die niet meer terug zullen komen. Voor een deel veroorzaakt door de toegenomen mobiliteit en het steeds gehaastere bestaan. Zo sloten er in Overschild eerder winkels, de christelijke basisschool, Rabobank en de gereformeerde kerk. De hervormde kerk ging een fusieverband aan en is bij toerbeurt nog in gebruik als plaats van samenkomst.

Is Overschild er minder leefbaar van geworden en begon de grote uitloop? Nee, dat niet direct. Er is volop activiteit en op de avond zelf was te merken dat ook nieuwkomers zich graag inzetten voor hun dorp. De wet van het kleine getal, want zij zijn samen met de andere inwoners de kurk waarop de laatste voorzieningen drijven. Door de sluiting van de school komt nu ook het dorpshuis in gevaar. School en dorpshuis maken gebruik van één en hetzelfde gebouw. Deze ruimte wordt als onontbeerlijk gezien voor het bundelen van de activiteiten en het faciliteren ervan.

En dan komt het grote probleem om de hoek kijken, want iedereen spreekt vol lof over de activiteiten in het dorp. Mooi dat jullie dat samen doen, maar helaas wij hebben er geen geld voor. Schrijf vooral uw ideeën op en we proberen u in faciliterende zin tegemoet te komen.

Gelukkig is er dan de wet van het kleine getal, samen de schouders er onder. Of dat voldoende is om de maatschappelijke problemen die door de bezuinigingen op alle politieke terreinen de samenleving in worden geslingerd is de vraag. Het zal enorm veel flexibiliteit en uithoudingsvermogen vragen. Of dat voldoende is? Daar zijn we ook als plaatselijke overheid bij. Het signaal is in elk geval duidelijk.

Volgende week maar eens kijken wat we in Nederland kunnen leren van de Tatcher doctrine.

Werken naar vermogen of vermogen naar werken.

Sat, 28 May 2011 20:03:53 +0200

Werken naar vermogen. Het heeft wel iets calvinistisch. Alles doen wat in je vermogen ligt betekent dan ook meer dan 100% geven. Kortom je doet je het werk naar dat wat er van je verwacht mag worden. Nu heeft niet iedereen dezelfde kwaliteiten en mogelijkheden. Je hebt nu eenmaal denkers en je hebt doeners. Je hebt mensen die in staat zijn om de eigen boontjes te doppen en mensen die daar niet toe in staat zijn. Een samenleving die echt samenleving is heeft oog voor die verschillen.

De ChristenUnie heeft volgens mij de ideale combinatie van eigen verantwoordelijkheid en maatschappelijke ondersteuning. In de verdere politiek slaat de balans vaak door richting extremen. Het is zorgen voor jezelf en als dat niet lukt heb je pech (VVD, PVV, CDA en eigenlijk ook D66) of we regelen alles voor u van de wieg tot het graf (PvdA, GL, SP en PvdD) In dit rijtje mist de SGP. Ik heb de laatste tijd wat moeite om hen te plaatsten. Op sociaal gebied lijken ze een liberaal pad te bewandelen. Aangezien dit nogal haaks staat op de Bijbelse visie kan dit geen heilzame weg voor hen zijn. Kortom ze hebben nog tijd om op hun schreden terug te keren.

Hoe ik daar zo bij kom? Simpel, als er één partij is die het alleen eigendom van de geschriften van enigheid claimt dan zijn zij het wel. Een van de drie geschriften is de Heibelberger Catechismus. Als catecheet kost het me weinig moeite om daaruit te citeren. Op de vraag wat God in het achtste gebod gebiedt komt een ondubbelzinnig en helder antwoord.

Dat ik het welzijn van mijn naaste, waar ik kan en mag, bevorder en zo met hem doe, als ik wil dat men met mij doet. Bovendien dat ik mijn arbeid trouw verricht, om ook de behoeftige te kunnen helpen.

Of zouden de SGP-ers het ora et labora vergeten zijn? De eigenaar van de wijngaard deelde ruim uit!

Burgemeester gezocht m/v.

Mon, 25 Apr 2011 15:06:02 +0200

Slochteren zal, zoals bekend, op zoek moeten naar een nieuwe burgervader of burgermoeder. Nu is de eerste term in mijn woordenboek wel terug te vinden, maar heeft de tweede geen treffer(s). Blijkbaar hebben de makers van het woordenboek niet zo veel op met dit soort fratsen. Het is mijn beleving typisch Duits om zoiets te doen.

De Herr Bürgermeister wordt daar Frau Bürgermeisterin, en ik heb niet het idee dat ze het een daar beter vinden dan het andere. Zelf maakt het me ook helemaal niet uit of we voor het eerst in de Slochter geschiedenis te maken krijgen met een vrouwelijke burgemeester.

Wie de extra raadsvergadering van afgelopen donderdag heeft gevolgd, komt al snel tot de conclusie dat het blijkbaar nog steeds een issue is. Commissaris van de Koningin Max vd Berg kwam er zelfs specifiek op terug. Konden we daar in de profielschets niet iets over opnemen? De argumentatie die er bij werd gegeven was veelzeggend; vrouwen met kwaliteit reageren alleen maar als ze ook echt het idee hebben dat hun sollicitatie serieus wordt genomen.

Volgens mij zit daar een traditionele denkfout. Want waarom zou dit alleen voor vrouwen gelden. En waarom zouden zelfbewuste en ambitieuze vrouwen zich laten weerhouden door het feit dat ze vrouw zijn? Het zegt denk ik meer over het eigen denken dan over het aanwijzen van een maatschappelijk probleem.

Terecht dat Slochteren gaat voor de beste kandidaat (m/v) Een persoon die Slochteren door uitdagende en ook moeilijke jaren gaat loodsen en die als verbinder en bruggenbouwer aan de slag kan. En volgens mij zijn dat eigenschappen die juist bij vrouwen in prima handen zijn.

Kortom welke ambitieuze ChristenUnie vrouw meldt zich?

In de achteruitkijkspiegel.

Sun, 03 Apr 2011 15:32:08 +0200

De politieke week begon voor mij dinsdag. Een van de eerste onderwerpen waarover ik als nieuw bestuurslid van de Bestuurdersvereniging van de ChristenUnie mocht meepraten was het evaluatierapport over de Tweede Kamerverkiezingen. Dat deden we samen met het landelijk bestuur en politiek leider André Rouvoet. Ik kijk terug op een prima gesprek en dat geeft vertrouwen voor verdere samenwerking en het zoeken van de weg omhoog.

Binnenkort komen we weer bij elkaar, en eerlijk gezegd ben ik erg benieuwd wat we als bestuurders verder voor elkaar kunnen beteken. Samenwerken werkt vaak verhelderend en levert weer nieuwe inzichten op. Daarvan hoop ik ook zelf te profiteren zodat we nog beter kunnen werken aan de toekomst van Slochteren.

Afgelopen donderdag waren de onderwerpen in de raadsvergadering in elk geval afwisselend genoeg. Twee bestemmingsplanwisselingen en het aanpassen van de APV op het gebied van geluidsoverlast.

Over de onderwerpen werd ondanks bespreking in de commissie opnieuw uitgebreid gesproken. Veel nieuwe inzichten leverde dat niet op. Zelf was ik al wezen kijken bij de betwiste mestsilo. Dat zag er netjes uit en afgezien daarvan kon ik zien dat alles aan de normen van afstand voldeed. Niets aan de hand dus en ook geen reden om het bestemmingsplan aan te nemen.

Voor het andere bestemmingsplan Harkstede-Scharmer kwam een amendement van Gemeentebelangen zij wilden een aanpassing van het plan met opmerkingen over uit te sluiten tracés voor de robuuste verbindingszones. De ChristenUnie staat sympathiek tegenover de tekst, maar kon niet meegaan in het steunen van het amendement. Volgens ons zijn de afspraken helder genoeg en is het opnemen van deze zinsnede niet nodig. Ook heeft het op geen enkele manier een extra kracht. Het is een symbolische steun aan de betrokken landbouwers en die steun hebben ze onverminderd van zowel de lokale als Statenfractie van de ChristenUnie. We trekken dan ook gezamenlijk op in deze zaak en stemmen steeds ons handelen met elkaar af.

En dan was er opnieuw de PvdA die te elfder ure nog met een amendement op de proppen kwam. Ik heb mijn ergernis hierover duidelijk verwoord. Als de PvdA in een coalitie zit mag ze van mij op zaken die niet in het coalitieakkoord zijn geregeld doen wat haar goed voor komt. Maar stem dat dan op zijn minst af. Was ik vorige maand al niet blij met hun late actie, nu hadden ze toch echt beter moeten weten. Het laatste woord is er nog niet over gezegd!

What goes up, must come down!

Mon, 21 Mar 2011 23:20:58 +0100

Ooit hoorde ik iemand na een verloren voetbalwedstrijd zeggen; "Je moet af en toe verliezen, dat houdt je scherp en je geniet daarna weer meer van de smaak van de overwinning." Dat vond ik wel een mooie. Het relativeert en dat is altijd goed. Dat geldt ook voor verkiezingsuitslagen, die waren voor de ChristenUnie op rij teleurstellend.

Blijkbaar hebben we landelijk en provinciaal niet duidelijk kunnen maken waar we voor staan en zijn we in het stemgeweld vermorzeld. Opvallend dat er dan altijd allerlei zelfbenoemde Maurice de Hondjes zijn die verklaringen kunnen geven.

Op het congres van de bestuurdersvereniging was het al niet anders. De ChristenUnie is te links werd er gezegd. En links is een vies woord. Nu bepaal ik mijn mening over zaken niet op het vlak links of recht. De ene keer ben ik het wel eens met de VVD, al staat de toon me vaak niet aan en de andere keer meer met de PvdA. Het hangt net even af van het onderwerp. Zorgen voor een ander is nu eenmaal wat anders dan zorgen voor jezelf. En ik vind dat er in de samenleving best beter om elkaar gedacht kan worden. Noemt iemand me dan links dan zal het me eerlijk gezegd een zorg zijn. Ik had het laatst nog met iemand over mijn bezoek aan Malawi, drie weken intensief met de lokale bevolking bouwen aan een school. Voor mij een lekker concreet doel. Maar niet voor deze beste man die weer over de bekende vishengel begon en zelfredzaamheid erg belangrijk vond. In dit geval was elk argument dat hij aanhaalde makkelijk te tackelen.

Wat me op het congres aansprak was de opmerking dat we eens op moeten houden om onszelf een etiketje op te plakken. Daar zijn we ware meesters in geworden. Stickeren kunnen we beter aan anderen overlaten. Waar het om gaat is een consistent verhaal. Volgens mij heeft de ChristenUnie dat! Praktisch handen en voeten geven aan de opdracht van Jezus Christus.Dat dit geen favoriet verhaal is maakt dan ook minder uit. Paulus kan het vaak mooi zeggen en heeft ook nog eens goed door hoe het werkt: 18 De boodschap over het kruis is dwaasheid voor wie verloren gaan, maar voor ons die worden gered is het de kracht van God. 19 Er staat namelijk geschreven: ‘Ik zal de wijsheid van de wijzen vernietigen, het verstand van de verstandigen zal ik tenietdoen.’ 20 Waar is de wijze, waar de schriftgeleerde, waar de redenaar van deze wereld? Heeft God de wijsheid van de wereld niet in dwaasheid veranderd? 21 Want zoals God in zijn wijsheid bepaalde, heeft de wereld hem niet door haar wijsheid gekend, en hij heeft besloten hen die geloven te redden door de dwaasheid van onze verkondiging. 22 De Joden vragen om wonderen en de Grieken zoeken wijsheid, 23 maar wij verkondigen een gekruisigde Christus, voor Joden aanstootgevend en voor heidenen dwaas. 24 Maar voor wie geroepen zijn, zowel Joden als Grieken, is Christus Gods kracht en wijsheid, 25 want het dwaze van God is wijzer dan mensen, en het zwakke van God is sterker dan mensen. (1 Kor 1:18-25) Nu we in de tijd voor Pasen zitten is juist dit gedeelte mooi om aan vast te houden.

Zijn uitslagen dan niet belangrijk? Jawel, maar aan nakaarten heb je niet zoveel. En een helemaal helder beeld zul je waarschijnlijk toch niet krijgen. Wat volgens mij ook geldt is dat politiek vanuit een Bijbelse visie niet gaat om macht maar om dienen. Laten we net zoals de Engelsen realisme aan de dag leggen: “What goes up, must come down” Nu maar weer de weg omhoog zien te vinden, en het afgelopen weekend heb ik beloofd dat daarbij van mij een actieve bijdrage kan worden verwacht.

Goochelen met verantwoordelijkheden.

Mon, 21 Mar 2011 22:26:18 +0100

Vast wel herkenbaar: Je vindt iets, maar wat je er ook van vindt, op dat moment is jou inbreng niet belangrijk. Want heel simpel; je gaat er niet over. Soms geldt daarbij voor dit moment. Die situatie is heel herkenbaar rondom de brede scholendiscussie die de boventoon is gaan voeren in het debat over de perspectiefwissel. Feitelijk ging het in de perspectiefwissel helemaal niet om de sluiting van scholen. En begrotingstechnisch wordt er ook op scholen niet bezuinigd. Op papier staat er zelfs een investering. Die investering hangt samen met de komst van brede scholen. Brede scholen die meer zijn dan de som der delen en dus een bepaald synergievoordeel hebben voor de inwoners van het dorp en de omgeving. Dat is ten minste altijd de doelstelling geweest en ik ga er vanuit dat dit nog steeds geldt.

De komst van brede scholen kan van invloed zijn op de directe omgeving. Daarvan zijn voorbeelden bekend. De angst van de andere dorpen waarin geen brede school komt is dus zeker gerechtvaardigd. De veranderende maatschappelijke trend is nu zo dat kinderen al op jonger leeftijd gedurende de werkdag van de ouders onderdak vinden in de voorschoolse, schoolse, tussenschoolse en naschoolse opvang. En de markt is daar op ingesprongen. Wie van de gemakken gebruik wil maken kiest inderdaad sneller voor een school waarbinnen deze mogelijkheden aanwezig zijn.

Eerder vroeg ik namens de ChristenUnie of vestiging van Brede Scholen betekent dat alle andere scholen daarmee zouden sluiten. Wethouder Huizing was helder: Nee, dat was niet het geval. En daar blijf ik tot er steekhoudende tegenargumenten zijn gegeven onverkort aan vasthouden. Daarbij geldt ook dat de wethouder stopt met het creëren van mist, door in media wel uitspraken te doen over iets waar ze feitelijk niet over gaat. De wethouder is spreekbuis vanuit het college aan de raad en alleen dan als het tot haar taken behoort. Nu was dat niet aan de orde omdat de verantwoordelijkheid bij de stichting OPOS ligt en zij dus ook verantwoordelijk zijn voor de verder planuitwerking. Zij voeren dus de contacten met de media en niet de wethouder.

Door het hele circus en het gegoochel met verantwoordelijkheden is er nu een situatie ontstaan die zorgt voor onrust. Onrust in Tjuchem en Kolham. Hoe gaan we nou verder? Wat mogen we straks verwachten? Verdwijnt onze school? Waarom horen we niks? Wie is verantwoordelijk? Onrust en vragen die te begrijpen zijn, maar die ook voorkomen had kunnen worden door eerlijk en feitelijk het gesprek aan te gaan met de betrokkenen zelf! Nu speelt alles door elkaar heen en wordt de gemeenteraad in een lastig parket gebracht omdat van haar uitspraken worden gevraagd over zaken waar ze feitelijk op dit moment niet over gaat. Laten we dat gesprek maar eens in alle rust aangaan. Te beginnen met de eerst verantwoordelijke en dat is Stichting OPOS. Inderdaad zij zijn aan zet, maar hebben al wel een valse start gemaakt, omdat de discussie hoe dan ook besmet is.

Zuur, zuurder, zuurst.

Wed, 23 Feb 2011 12:00:00 +0100

Na het zuur komt het zoet. Een bekende uitspraak die een jaar of zes geleden de hoop op betere tijden weerspiegelde. Het kabinet van CDA en VVD greep hard in en had een doekje voor het bloeden. Want nog even door de zure appel heen bijten en er lag zoet in het verschiet. En daarop moesten we vooral geduldig wachten; wie zoet is krijgt dus lekker en wie ongeduldig was de spreekwoordelijke roe.

Of we dat zoet hebben gekregen is maar zeer de vraag. Het lijkt er namelijk op dat de groep die het zoet voor ogen werd gehouden nu nog meer zuur voor de kiezen krijgt.

Een greep uit de bezuinigingen die we in Slochteren door moeten voeren:

Inkomensgrens Langdurigheidtoeslag van 115% naar 110%
Bijzondere bijstand: Inkomensgrens van 115% naar 110%,
Vermogensgrens € 2000, geen witgoedregeling en categoriale bijzondere bijstand; drempelbedrag invoeren.
Vakonderwijs (gymnastiek)
Lokaal kansenbeleid
Bezuiniging op peuterspeelzalen, integratie met kinderopvang, concentratie, hogere ouderbijdrage
Preventieve logopedie
Kostendekkende verhuur aan kinderopvang
Versobering leerlingenvervoer
Verenigingsondersteuning Huis voor de Sport
Niet verdergaan met impuls brede school, sport en cultuur
Geen trajecten i.h.k.v. handhaving leerplicht
Beëindigen deelname aan GR SBO de Delta, Appingedam
etc...

Niet vanwege het eigen gevoerde financiële beleid, maar als gevolg van de keuzes in Den Haag. En wie goed heeft gekeken naar de bezuinigingen weet ook bij welke groep de hardste klappen vallen.

Op 2 maart gaan de verkiezingen dus over meer dan alleen de provinciale wegen en de ruimtelijke ordening. Want zoet hoeven we niet te verwachten, daar zijn de tijden niet naar. Maar we kunnen er wel iets aan doen om het voor veel mensen niet nog zuurder te laten worden. Ik kies uit overtuiging! U ook?

One size fits nobody!

Tue, 22 Feb 2011 18:17:39 +0100

Mensen heb je in soorten en maten. Dat is maar goed ook want het zou weleens een heel erg saai straatbeeld op kunnen leveren wanneer dat niet zo was. Dat geldt voor volwassenen maar ook voor kinderen en jongeren. Geweldig wanneer ik tijdens een tussenuurtje even een broodje ga halen en langs het plein van "de Springplank" in Siddeburen kom en al die verschillende karaktertjes samen bezig zie.

Al die verschillende karaktertjes met allemaal hun eigen mogelijkheden. Die mening had ook de minister van onderwijs heel wat jaartjes terug. Minder kinderen naar het speciaal onderwijs. Samen naar school werd het motto en zoals dat werkt, het is niet vrijblijvend. Wat de minister wil gaat ook gebeuren. Er moest dan ook wel heel wat met je aan de “hand” zijn wilde je nog in het speciaal onderwijs terecht komen.

Omdat hiervoor wel extra hulp en aandacht nodig kwam er leerling gebonden financiering. Het bekende rugzakje deed zijn intrede en op veel basisscholen kregen vriendjes de kans om ook samen bij elkaar in de klas te zitten.

Daaraan maakt de regering een rigoureus einde. Want er moet bezuinigd worden. En dat doe je natuurlijk niet bij je vriendjes van de bank en bij je partijgenootjes die allemaal een mooie uitrustfunctie hebben gekregen in de raad van bestuur bij één van onze vele multinationals.

Nee, bezuinigen doe je bij mensen die daar nu toch helemaal niets over te melden hebben. Kinderen en jongeren met een rugzakje zijn niet georganiseerd dus daar heb je dus ook weinig last van.

Donderdag na afloop van de commissie financiën -die ook al alles te maken heeft met bezuinigingen van deze regering- heb ik de herhaling van het debat op het passend onderwijs gezien. Voor zover je van een debat kunt spreken ten minste. De in mijn ogen slechtste minister van onderwijs (en dat zegt heel wat) murmelde er maar wat in rond. De hele oppositie vroeg om de minister president, maar die zit liever te theeleuten met Libelle lezeressen. Wat dat betreft mag hij het commentaar van zijn politieke groepering in de richting van Job Cohen ook wel bijstellen.

Uit ervaring als mentor in het voortgezet onderwijs, weet ik hoe lastig het is om een leerling van leerlinggebonden financiering te voorzien. Het is een papierwinkel, en je moet eerst aantonen dat alle extra hulp die je al hebt aangeboden niets heeft geholpen. In een twitter reactie van de nummer 2 van het Gelderse CDA, kreeg de ChristenUnie het vreemde verwijt dat ze kinderen zou stigmatiseren. We zouden hen een stickertje geven. Deze meneer heb ik gevraagd of het dan alleen moet gaan om het benoemen van het probleem. Blijkbaar is hij er nog niet uit, want antwoord heb ik niet gekregen.

Straks is het 2 maart en stem ik uit overtuiging. Voor mij provincie! Maar ook voor een alternatief dat kinderen en zwakkeren in de samenleving niet uitsluit. En aan al die CDA-ers zou ik willen zeggen. Lees Psalm 72 er nog eens op na.

	Teken de petitie tegen bezuinigingen op passend onderwijs
	Bekijk het debat in de Tweede Kamer