De ChristenUnie heeft volgens mij de ideale combinatie van eigen verantwoordelijkheid en maatschappelijke ondersteuning. In de verdere politiek slaat de balans vaak door richting extremen. Het is zorgen voor jezelf en als dat niet lukt heb je pech (VVD, PVV, CDA en eigenlijk ook D66) of we regelen alles voor u van de wieg tot het graf (PvdA, GL, SP en PvdD) In dit rijtje mist de SGP. Ik heb de laatste tijd wat moeite om hen te plaatsten. Op sociaal gebied lijken ze een liberaal pad te bewandelen. Aangezien dit nogal haaks staat op de Bijbelse visie kan dit geen heilzame weg voor hen zijn. Kortom ze hebben nog tijd om op hun schreden terug te keren.
Hoe ik daar zo bij kom? Simpel, als er één partij is die het alleen eigendom van de geschriften van enigheid claimt dan zijn zij het wel. Een van de drie geschriften is de Heibelberger Catechismus. Als catecheet kost het me weinig moeite om daaruit te citeren. Op de vraag wat God in het achtste gebod gebiedt komt een ondubbelzinnig en helder antwoord.
Dat ik het welzijn van mijn naaste, waar ik kan en mag, bevorder en zo met hem doe, als ik wil dat men met mij doet. Bovendien dat ik mijn arbeid trouw verricht, om ook de behoeftige te kunnen helpen.
Of zouden de SGP-ers het ora et labora vergeten zijn? De eigenaar van de wijngaard deelde ruim uit!