Vast wel herkenbaar: Je vindt iets, maar wat je er ook van vindt, op dat moment is jou inbreng niet belangrijk. Want heel simpel; je gaat er niet over. Soms geldt daarbij voor dit moment. Die situatie is heel herkenbaar rondom de brede scholendiscussie die de boventoon is gaan voeren in het debat over de perspectiefwissel. Feitelijk ging het in de perspectiefwissel helemaal niet om de sluiting van scholen. En begrotingstechnisch wordt er ook op scholen niet bezuinigd. Op papier staat er zelfs een investering. Die investering hangt samen met de komst van brede scholen. Brede scholen die meer zijn dan de som der delen en dus een bepaald synergievoordeel hebben voor de inwoners van het dorp en de omgeving. Dat is ten minste altijd de doelstelling geweest en ik ga er vanuit dat dit nog steeds geldt.

De komst van brede scholen kan van invloed zijn op de directe omgeving. Daarvan zijn voorbeelden bekend. De angst van de andere dorpen waarin geen brede school komt is dus zeker gerechtvaardigd. De veranderende maatschappelijke trend is nu zo dat kinderen al op jonger leeftijd gedurende de werkdag van de ouders onderdak vinden in de voorschoolse, schoolse, tussenschoolse en naschoolse opvang. En de markt is daar op ingesprongen. Wie van de gemakken gebruik wil maken kiest inderdaad sneller voor een school waarbinnen deze mogelijkheden aanwezig zijn.

Eerder vroeg ik namens de ChristenUnie of vestiging van Brede Scholen betekent dat alle andere scholen daarmee zouden sluiten. Wethouder Huizing was helder: Nee, dat was niet het geval. En daar blijf ik tot er steekhoudende tegenargumenten zijn gegeven onverkort aan vasthouden. Daarbij geldt ook dat de wethouder stopt met het creëren van mist, door in media wel uitspraken te doen over iets waar ze feitelijk niet over gaat. De wethouder is spreekbuis vanuit het college aan de raad en alleen dan als het tot haar taken behoort. Nu was dat niet aan de orde omdat de verantwoordelijkheid bij de stichting OPOS ligt en zij dus ook verantwoordelijk zijn voor de verder planuitwerking. Zij voeren dus de contacten met de media en niet de wethouder.

 Door het hele circus en het gegoochel met verantwoordelijkheden is er nu een situatie ontstaan die zorgt voor onrust. Onrust in Tjuchem en Kolham. Hoe gaan we nou verder? Wat mogen we straks verwachten? Verdwijnt onze school? Waarom horen we niks? Wie is verantwoordelijk? Onrust en vragen die te begrijpen zijn, maar die ook voorkomen had kunnen worden door eerlijk en feitelijk het gesprek aan te gaan met de betrokkenen zelf! Nu speelt alles door elkaar heen en wordt de gemeenteraad in een lastig parket gebracht omdat van haar uitspraken worden gevraagd over zaken waar ze feitelijk op dit moment niet over gaat. Laten we dat gesprek maar eens in alle rust aangaan. Te beginnen met de eerst verantwoordelijke en dat is Stichting OPOS. Inderdaad zij zijn aan zet, maar hebben al wel een valse start gemaakt, omdat de discussie hoe dan ook besmet is.