Bij de begroting moet ook Slochteren rekening houden met financieel minder zonnig weer. Eerder noemde de ChristenUnie dat al een trendbreuk. Door het financiële beheer van het college, waarin overduidelijk de hand van ChristenUnie wethouder Boersma te zien was, waren er regelmatig overschotten op de begroting die investeringen in de Slochter samenleving mogelijk maakten. Ook stegen de lasten voor de burgers niet omdat we ze met een lager percentage dan de inflatie lieten stijgen.

Kortom er moet worden gekozen. Volgens het college zijn onorthodoxe maatregelen nodig en kunnen er geen heilige huisjes zijn. De ChristenUnie heeft duidelijk gemaakt dat het goed is te kijken naar de taken die we als gemeente moeten uitvoeren, daar kan geen verschil van mening over zijn. Wat wel belangrijk is voor ons; we kijken ook naar onszelf en moeten effectiever en efficiënter werken. Geen discussie met de samenleving over de perspectiefwissel zonder helderheid over de eigen rol en een taakstelling daarin. Bepaalde groepen mogen van de ChristenUnie niet het slachtoffer worden van de ‘Haagse’ bezuinigen op de gemeente. Dat zijn jongeren, mensen met een laag inkomen en mantelzorgers. Dat heeft alles te maken met onze christelijke visie op de samenleving. De jongeren hebben nog een lange weg te gaan en kunnen de samenleving nog lang dienen met de talenten die ze hebben gekregen. Het is letterlijk en figuurlijk zonde om dat weg te gooien en hen aan de kant te laten staat, tot de tijden beter worden. Dat is geen beleid, dat is niets doen en defaitistisch afwachten. Mensen met een laag inkomen hebben het al moeilijk genoeg en zien door het woud aan regeltjes, aanvullingen en ondersteuningen de bomen in het bos niet meer. Zeker wanneer er in zo’n gezin jonge kinderen opgroeien is hen ontzien niet alleen barmhartig maar ook rechtvaardig. Mantelzorgers geven een groot deel van hun tijd aan het verzorgen van hun naasten. Dat lijkt vanzelfsprekend en dat zou het misschien ook moeten zijn, maar in een doorgedraaide economie worden ze verplicht om mee te doen. Dat ze de samenleving ook veel geld besparen omdat ze geen aanspraak maken op de dure professionele zorg is dan ook teveel onderbelicht.

Vanaf het begin hebben we gezegd dat we dit niet alleen kunnen, we hebben iedereen nodig om de problemen aan te pakken. Daarbij ook een oproep gedaan om over politieke schaduwen heen te springen en niet in oppositie - coalitie tegenstellingen te denken. Die oproep lijkt effect te hebben. Afgelopen donderdag waren de meeste fracties goed doordrongen van de zware tijden die we zullen krijgen. Kritiek kwam er van gemeentebelangen. Dat had ik wel verwacht. Teleurstelling was er vanwege de ongenuanceerde toon en vooral ook het aandragen van allerlei zaken die onduidelijk bleven. Ik heb geprobeerd antwoord te krijgen op de vraag waarop zij baseerden dat verplaatsen van de HUBO naar de Verlengde Veenlaan ettelijke tonnen zou schelen. Ook een fietspad langs de Woudbloemlaan was volgens deze fractie niet meer nodig nu afspraken binnen het Masterplan Meerstad aan het schuiven zijn. De ChristenUnie vindt de verwijzing naar de EHS discussie niet opportuun omdat in dit geval niet het college de afspraken breekt, maar CDA gedeputeerde Hollenga de zaak doordrukt. Het antwoord op onze vragen en opmerkingen richting gemeentebelangen kwam er niet. We moesten dat maar eens bekijken in de perspectiefwissel. Dat is vreemd omdat er eerder het verwijt kwam dat het college zich daar achter zou verschuilen en voor dit moment geen stelling durfde te nemen. De vraag is of het in het vervolg dus wat genuanceerder kan. Het is geen tijd voor het zoeken van tegenstellingen. Soms kan dat soms kan dat niet. Voor mij geldt dat het eigenlijk nooit zou moeten, want het opblazen van verschillen is verspilde energie. Hier geldt dus wat niet moet, moet ook niet.