Donderdag 25 februari 2010

Door alle drukte rond de verkiezingen zou je bijna vergeten dat het ook nog gewoon voorjaarsvakantie is. Een echt vakantiegevoel heb ik dan ook niet, want alle dagen is er wel weer iets dat geregeld moet worden. Morgen is er het politiek café voor de verschillende partijen. Regio FM kwam met het aanbod om alles op te nemen voor een latere uitzending. Dat betekent dus ook dat er geluid geregeld moet zijn. Dat komt natuurlijk goed. Maar niet vanzelf. Je bent toch al snel weer een aantal telefoontjes verder. Nog een paar erg drukke dagen en dan kunnen we echt los.

De peiling van de politieke barometer laat zien dat er de laatste paar dagen weer van alles aan het verschuiven is. Het hele politieke landschap staat op zijn kop. Er zitten grotere stijgingen en dalingen in dan gewoonlijk. Ik vraag me wel af in hoeverre die peilingen betrouwbaar zijn. Ik heb van een aantal de vragen gezien. Opvallend is dat ze eerst een bepaalde sfeer creëren en dan pas komen met de echt interessante vragen.

Woensdag 24 februari 2010

Je zou bijna medelijden krijgen met de bezorgers van TNT, dit keer was er huis aan huis wel een erg dik nummer van ’t Bokkeblad te bezorgen. De verkiezingsspecial was uiteraard gevuld met interviews van de lijsttrekkers en de nodige advertenties van politieke partijen. Beschouwingen en een terugblik op de verkiezingen van vier jaar geleden. Gemeentebelangen had zelfs een interviewsituatie nagebootst. Ik hoop dat de verslaggever het allemaal een beetje neutraal heeft kunnen verwoorden. Het was wel grappig, maar ik denk niet dat de gemiddelde inwoner veel moeite zal hebben genomen om deze tirade te lezen. Wie dat wel heeft gedaan zal ook weinig moeite hebben om door de boodschap heen te prikken. De meeste inwoners die ik spreek vinden het er allemaal wel erg duimendik opliggen. Politiek gaat ten slotte om de inhoud en dat beseffen veel mensen zich ook.

Wij doen het liever op eigen kracht en met een eigen verhaal en vinden het niet zo nodig om steeds naar anderen te wijzen. Ons eigen verhaal vertellen we graag, en we krijgen daarvoor steeds meer steun. De afgelopen vier heeft de ChristenUnie door het doen van voorstellen veel bereikt. Kijk naar onze inbreng bij de programmabegrotingen en iedereen kan zien dat veel van onze ideeën zijn omgezet in de praktijk. Daarin hebben we laten zien dat we de christelijk-sociale achtergrond van de ChristenUnie steeds voor ogen hebben gehad en dat zullen we ook blijven doen. Dat zullen we ook blijven doen.

Dinsdag 23 februari 2010.

Vandaag maar eens een hele lading kranten gekocht om te lezen wat de verschillende commentaren op de val te lezen. Het leidt niet echt tot nieuwe inzichten. Het meeste was al wel bekend. Via Linkedin een aantal prima reacties op de reactie van Arie Slob.

Nu is het verleidelijk om op de landelijke trends in te gaan. Daar hebben we in Slochteren gewoon mee te dealen. We hebben er in elk geval geen invloed op. Dat kan op 9 juni 2010 wanneer we naar de stembus gaan voor een nieuwe Tweede Kamer.

Vandaag heb ik me helemaal verdiept in de IBA’s (Individuele Behandelinginstallatie Afvalwater). Gelukkig in figuurlijke zin anders zou ik me wel erg stinkend maken. Ik ben al een heel eind op de rit. Er is zit hoe dan ook nog wat licht tussen beide verhalen. Ook dat is voor mij de ChristenUnie, zorgvuldig zijn en reageren als je het idee hebt dat je het hele verhaal kent. Dat reconstrueren vraagt tijd en zorgvuldigheid.

Maandag 22 februari 2010.

Het afgelopen weekend heb ik veel na zitten denken over de val van het kabinet. De vraag of het nodig was geweest is voor mij inmiddels duidelijk. Dit was niet nodig geweest en dit is heel erg slecht voor Nederland. Onze geloofwaardigheid is internationaal naar zijn grootje. Dat de gemeenteraadsverkiezingen er echt helemaal niets mee te maken hebben is in mijn beleving ook niet waar. Niet zonder reden had ik dezelfde dag al een mailtje van Maurice de Hond om mee te werken aan een peiling. Prominent was de vraag steeds wie heeft er profijt. Inmiddels is het zwarte pieten begonnen. Gelukkig doet de ChristenUnie daar niet aan mee. Ik ben onder de indruk van de kracht die André Rouvoet en Arie Slob laten zien. Je ziet dat het hen iets doet, daaruit spreekt betrokkenheid bij de samenleving.

Terecht wijzen zij op het rare feit dat een deel van het kabinet voor haar beurt spreekt. Dan is het vertrouwen weg. Ik schaam me voor deze wanvertoning. De internationale pers is duidelijk in haar berichtgeving. Nederland heeft haar kans gehad en verspeelt.

Het is echt wezensvreemd als ik me besef dat ik vorige week deze minister de hand drukte en hem bezig zag. In het overleg met de wethouder ter zake kundig en geïnteresseerd in de achtergronden. Later bij de meiden en hulpverleners van Kinderen Tellen Mee iemand die ook persoonlijk warme belangstelling had voor hun verhaal en hen op een geweldige manier op hun gemak stelde. Iemand met hart voor de zaak.

Ondertussen hebben we nog ruim een week tot de gemeenteraadsverkiezingen. Daarna volgen in snel tempo de verkiezingen voor de Tweede Kamer en volgend jaar dienen de Statenverkiezingen zich ook al weer aan. Ik denk dat huidige politieke landschap nog voor een lange formatie zal zorgen. Want je hebt al snel 4 of 5 partijen nodig. En geen enkele combinatie lijkt op een meerderheid in de Eerste Kamer te kunnen rekenen. Nederland wordt kortom het komende jaar niet geregeerd. Dat moet ook de 62% van de Nederlanders die in de eerder genoemde enquête aangaf blij te zijn met deze val, zich ook eens gaan beseffen.