Donderdag 3 december 2009.
Twee commissievergaderingen vanavond en voor beide geldt dat ze een behoorlijk aantal agendapunten hebben. Bij de BMR ging ik er eigenlijk vanuit dat er heel wat hamerstukken zouden zijn. Dat blijkt tegen te vallen. Veel onderwerpen komen soms op basis van pietluttigheid weer terug op de raadsagenda. Of je daarbij zou moeten spreken van onzin laat ik maar in het midden. Wel vind ik dat je als raadsfractie ook na moet denken over je strategie. Want wie zich goed had voorbereid kon op veel gestelde vragen ook zelf wel het antwoord geven.
De commissievergadering LWZ besprak de oprichting van het Bedrijf voor Werk en Re-integratie (BWR) De ChristenUnie had hierbij wel een aantal vragen. Allereerst vinden we het raar dat we bij eenzelfde raadsvoorstel de raad van Hoogezand om andere raadsuitspraken wordt gevraagd. Wij mogen alleen kennisnemen van het raamcontract. Onze bijdrage vindt u op de website. [link] Daarna het onderwerp WIJ, voor ons een belangrijk onderwerp. Wij nemen de activering van de jeugd erg serieus. Daarom hebben we over het onderwerp eerder vragen gesteld. Vooral de communicatie in de richting van jongeren die een beroep doen op de WIJ moet goed en helder zijn. De hoofdlijn van onder bijdrage is natuurlijk ook te lezen. [link] Dat geldt ook voor de bijdrage meerjarenbegroting OPOS [link]
Woensdag 2 december 2009.
Symboolpolitiek is één van mijn grootste ergernissen. We hebben iets gehoord of gelezen en moeten daar dan direct vragen over stellen waarbij je soms tussen de regels door en meestal heel opzichtig hoort dat het antwoord eigenlijk niet eens zo heel erg belangrijk is. Nog los van de vraag of de eventuele oplossing wel de moeite waard wordt gevonden. Nu hebben we er in Slochteren gelukkig niet zo heel erg veel last van. Maar ook hier komt het voor. Je merkt het wanneer je praat met mensen die ook andere partijen hebben gesproken. Het onderdeel meningvorming is snel gemaakt. Nog voor er ook is gevraagd naar de andere kant van het verhaal. Ik moet dan ook uitleggen waarom ik niet direct een waarde oordeel heb. Als ik aangeef dat dit met zorgvuldigheid te maken heeft zijn we het meestal snel eens.
Dinsdag 1 december 2009.
Vandaag heb ik bij de les over de Alpenlanden ook nog even stilgestaan bij het “minarettenverbod” dat in de grondwet van Zwitserland zal worden opgenomen. Daar kwam een leuk gesprek uit. Voor veel leerlingen maakte het wel of niet hebben van een minaret op een moskee niet zoveel uit. Een verbod ging ze in elk geval veel te ver. Op de keper beschouwd hebben ze daarin natuurlijk ook gelijk. Veel nieuwe kerken hebben tegenwoordig geen toren meer. Maakt dat de gelovigen dan mindere christenen? Ik denk het niet.
Natuurlijk was de PVV er als de kippen bij om in de overtreffende trap van haar eigen schreeuwen, een soortgelijke situatie voor Nederland te vragen. De Staatkundig Gereformeerde Partij voegt wel erg snel de daad bij het woord en komt met een motie. Die motie haalt het niet en dus krijgen de andere christelijke partijen -die daar terecht tegen waren- inclusief de ChristenUnie er op de website nog even van langs.
Van de SGP valt me dit erg tegen. Normaal komen ze weloverwogen tot een standpunt en zijn ze uiterst consequent. Als ze in dit geval consequent was geweest had ze ook direct aan moeten geven terughoudendheid te betrachten bij de bouw van katholieke kerken en kerken die voortkomen uit de doperse en Arminiaanse richting en synagogen.
Dat een minaret ook direct wordt gelijkgesteld met de naar eigen zeggen “wijze terughoudendheid” in de richting van de islam is natuurlijk erg kortzichtig.
Van der Staaij is of de weg een beetje kwijt of wil graag in de voetsporen treden van Kersten. Dit keer niet om de nuntius, maar om een minaret. Zijn nacht komt er in elk geval niet. Nu staat men samen met Verdonk en de PVV. Dat lijkt me nou niet echt rijtje waaronder je wilt scharen.