Niels Joostens

Zaterdag 15 september 2007.

Vandaag bezoek ik samen met mijn collega Meint Dekker van de fractie in Hoogezand-Sappemeer de open dag van de Kaderschool van de ChristenUnie in Harderwijk. Een goede keuze want er staat echt een prima programma voor ons klaar. Na een korte huishoudelijke vergadering van de Bestuurdersvereniging volgen we samen met de andere deelnemers een inleidend college van senator Roel Kuiper die ingaat op de betekenis van de christelijke politiek en de manieren waarop het geloof doorwerkt in de praktische politiek. Dat kan heel abstract lijken, maar is vaak opvallend concreet. Daarna is het tijd voor cabaret met niemand minder dan Beatrix. Met veel humor wordt de politiek gekenschetst, erg leuk gedaan en een prima opmaat voor de verdere inleidingen op het cursusaanbod. Ik bezoek de inleidingen op de gemeentefinanciën en daarna de de permanente campagne. Daarmee wil ik in ieder geval iets gaan doen. Ik schrijf me dan ook direct in voor drie cursussen en denk over twee andere nog even na. Na de inleidingen en de lunch bezoek ik het gesprek met Kamerlid Ernst Cramer. Hij beantwoord op een leuke en humoristische manier de onderwerpen waarover vragen zijn gesteld. De anekdotes uit het Kamerwerk zijn erg leuk om te horen. Hij heeft over veel zaken een mening, en dat is ook wel nodig want hij heeft ook een uitgebreid en afwisselend takenpakket. Helaas is fractievoorzitter Arie Slob niet aanwezig. We moeten het doen met een videoboodschap omdat hij bezig is met de stukken voor Prinsjesdag. Daarom wordt hij vervangen door Cramer. Een erg geslaagde dag, waarin we weer veel inspiratie hebben opgedaan.

Vrijdag 14 september 2007.

Ik besluit dat ik vandaag maar eens geen nieuws en actualiteiten ga volgen. Ten slotte is het nieuwsaanbod erg gering en preveleerd ongetwijfeld de VVD boven andere onderwerpen. Ik verdiep me daarom maar weer eens meer in Afrika en in het bijzonder Malawi. De problematiek is ontzettend groot. Oplossingen zijn er mogelijk ook wel te vinden, maar alleen redden ze het natuurlijk niet. Ik ben er nog niet uit welke taak ik daar in wil gaan vervullen, maar sinds ik terug ben denk ik serieuzer na of ik daarin ook iets kan betekenen.

Donderdag 13 september 2007.

Vanavond beginnen de eerste vergaderingen van de commissies weer. Na een periode van vakantie is het goed om weer te begnnen. Ook op het gemeentehuis is voor we beginnen de kick-out van Rita belangrijk onderwerp van gesprek. Natuurlijk komt dit niet onverwacht en zat dit er natuurlijk al een tijdje aan te komen. Het moment om dit te doen lijkt me niet heel erg handig gekozen. Binnenkort is er de begrotingsbehandeling en komen ook de politieke beschouwingen. In mijn eigen commissie hebben we drie stukken besproken. Daarvan waren er voor mij twee zo duidelijk dat ik niet de behoefte heb gehad er nog eens op terug te komen. Over de begroting van Trio heb ik een paar vragen en opmerkingen gemaakt. De op handen zijnde samenwerking van Trio en Baanvak was al zo duidelijk naar voren gekomen op de voorlichtingsbijeenkomst dat er ook helemaal niets overbleef. Andere fracties die hierover wel het woord vroegen gingen voornamelijk in op de positie van Haren. Aangezien wij niet voor Haren bepalen wat zij wel of niet moeten doen leek dat mij niet zo zinvol. Echt heel spannend wat het niet allemaal.

Woensdag 12 september 2007.

De knuppel ging weer eens in de Haagse Kippenhof. Dit keer veroorzaakt minister Plasterk van onderwijs enig ophef nadat hij pleit voor een vrije verkrijgbaarheid van "Mein Kampf". Het zal weer uitlopen op een spoeddebat. Zelf beoordeel ik de opmerking als niet erg slim, en vooral een academische discussie. Je loop ook een risico, want de kans op belediging van een groot aantal oorlogsslachtoffers is erg groot. Vreemd genoeg hoor ik de Duitse media er niet of nauwelijks over. Alleen het Handelsblatt schrijft er kort over. Terwijl ik dat dit keer wel had verwacht bij mijn rondje neuzen in de buitenlandse kranten. Uit schaamte is er daar een extreme overgevoeligheid voor elk onderwerp dat de oorlog raakt. Ik hoef het boek niet zo nodig in mijn boekenkast en snap eigenlijk niet waarom er mensen zijn die daartoe ook maar enige behoefte voelen. Ik kan mezelf wel betere titels voorstellen.  

Dinsdag 11 september 2007.

Nieuwe wetten en regels zorgen ervoor dat de gemeente steeds meer taken uit moet gaan voeren die eerder nog door de rijksoverheid werden geregeld. Dat heeft een paar grote voordelen voor de inwoners omdat, ten minste als het goed is, daar de situatie van de betrokkene(n) het beste bekend is. Nadelen zijn er natuurlijk ook en die mogen ook worden genoemd. Zolang we maar niet bezig blijven met daar de nadruk op te leggen. Want zo komt er natuurlijk nooit iets van de grond. Op het gebied van sociale wetgeving is straks de vernieuwde wet op de sociale werkvoorziening (WSW) aan de beurt. De practische uitvoering daarvan doen we al heel erg lang samen met de gemeenten Hoogezand-Sappemeer en Haren binnen Trio bedrijven. Vanavond worden we geinformeerd over de samenvoeging/samenwerking van Trio bedrijven met de Stichting Baanvak (reïntegratie) De behandeling daarvan is komende donderdag in de commissie. Bij het maken van afwegingen hebben we ook contact met de ChristenUnie fractie in Hoogezand-Sappemeer. Erg veel vragen zijn er trouwens niet meer. Veel is nog in onderzoek en er zijn nog teveel cenario's die uitgewerkt moeten worden. Het uiteindelijke en leidende doel moet zijn dat we op een zorgvuldige manier omgaan met mensen die een extra zetje nodig hebben om zichzelf nuttig in te zetten voor de maatschappij. En ik kan dan ook oprecht kwaad worden op mensen die gaan voor het model laat ze het maar lekker zelf uitzoeken. Ook deze mensen hebben recht op een zinvolle besteding van de dag. Daar past een sterke organisatie bij, met ambities voor de toekomst. (informatie over de WSW)

Maandag 10 september 2007.

Tegenwoordig lijkt het er steeds meer op dat mensen heel eenzijdig kijken naar hun rechten. Zeker wanneer die veronderstelde rechten botsen is de wereld weer eens te klein. Het vuurtje wordt in talkshows en andere media nog eens verder opgestookt en via allerlei fora staat het Internet vol met reacties op uiteenlopende onderwerpen. Zo wordt door een steeds grotere groep het recht op beledigen "beleden". Kom alleen niet te dicht bij met een tegenreactie want dan is de wereld te klein. Voor de ChristenUnie geldt steeds meer dat we vanwege de sterk toegenomen verantwoordelijkheid die we dragen met een vergrootglas worden bekeken. Een aantal van mijn collega's is daar op minder plezierige manier achter gekomen. Zeker wanneer er in het publieke domein een beroep wordt gedaan op de christelijke waarden waar we voor staan. Voor je het weet staat je e-mailadres op een site en wordt je het slachtoffer van hate-mail. Zelf ontvang ik heel af en toe eens van die "hete"-mail. Zolang mijn digitale inbox er niet van in de fik vliegt is er niks aan de hand. Het doet me ook bijzonder weinig. Gelukkig is ook mijn prullebak erg geduldig en heeft hij af en toe pittige kost nodig.