Niels Joostens

Vrijdag 16 maart 2007.

Weekend! Heerlijk! Ik was er eerlijk gezegd wel aan toe. Maar voor het zover is nog eventjes kort langs ’t Olderloug voor een stage-evaluatie. Ook hier is gelukkig alles weer goed verlopen deze week. Tevredenheid aan beide kanten en dat is natuurlijk altijd goed. Dat verbaast me ook niets voor iemand met zo’n opgeruimd karakter. Dat laatste schijnt ook alles te maken te hebben met de persoonlijkheidskenmerken van mensen. Je hebt nu eenmaal altijd mensen die geneigd zijn tot eeuwig somberen. Meestal is dat wat ze zeggen ook behoorlijk in mineur. Er verschijnen al snel beren op de weg. Het ja maar... of stel dat... ligt hen al snel op de lippen. Mensen die er een wat positievere kijk op na houden spreken veel vaker in majeur. Zij opperen waar anderen mopperen en zien de zon in het water schijnen. Wetenschappelijk is aangetoond dat je beter te maken kunt hebben met mensen uit de eerste categorie. Negatieve energie levert altijd een verlies aan mogelijkheden op. Kortom waarom zou je altijd somberen? Tegen mensen die daar naar neigen zou ik willen zeggen: “Proef, en geniet de goedheid van de HEER, gelukkig de mens die bij hem schuilt.” Blijkbaar is er ook nu weer niets nieuws onder de zon.

Donderdag 15 maart 2007.

De leerlingen uit de derde klas hebben deze week hun werkervaringstage. Leuk voor hen om eens buiten de schoolmuren te treden en te kijken of het door hen gekozen beroep ook in de praktijk zo goed bevalt. Daar hoort natuurlijk ook het bezoeken van de stageplaats bij. Vandaag breng ik daarom een bezoek aan twee instellingen die beiden met zorg te maken hebben maar gezien hun clientèle behoorlijk van elkaar verschillen. Na een bezoek aan het kinderdagverblijf in Slochteren is het de beurt aan ’t Olderloug. Van jonger naar iets ouder publiek dus. Direct bij de deur word ik al aan de praat gehouden door een aantal dames op leeftijd. Best gezellig maar daar kom ik eigenlijk niet voor. Helaas ben ik net te laat en is de stagiair al weer naar huis. Morgen in de herkansing dus. En dan heb ik ook wat meer tijd om even te blijven hangen. In de avonduren worden we weer bijgepraat over het woonplan en de formatie van de gemeente Slochteren. Veel details en daarom voor u ook niet zo interessant. Nog even de krant doornemen en maar weer verder duiken in Geert Mak. Gelukkig heb ik er voor het komende weekend ook nog eentje op voorraad liggen, en kan ik dus wel even vooruit.

Woensdag 14 maart 2007.

Het nieuwe boekenweekgeschenk dat dit jaar is verschenen spreek me erg aan. Niet alleen is Geert Mak één van mijn favoriete schrijvers ook de stad die hij in zijn boek beschrijft vind ik fantastisch. Istanbul spreekt enorm tot de verbeelding al was het alleen al om de immense afstanden die worden overbrugd. In 2001 mocht ik deze stad in het kader van mijn studie bezoeken. We hebben er in de sloppenwijken een heel erg aardig onderzoek gedaan. Opvallend was de gastvrijheid die er heerste, je komt bijna niet meer weg als je eenmaal aan de chai (sterke en erg zoete thee, vaak met appelsmaak) zit. Ook is het de stad die letterlijk op het grensvlak west en oost ligt. Europees aan de ene kant maar toch ook heel erg oriëntaals en dus veel meer gericht op het Oosten. Zeker in de primaire cultuurkenmerken. Dat merkten we wel nadat Galatasaray had gewonnen. Er werd met scherp omhoog geschoten vanuit auto’s. Ik heb het hotelpersoneel nog nooit zo zenuwachtig gezien als op die avond. Geen dakterras voor ons die avond. Maar het was er niet minder gezellig om.
Morgen vervalt de raadsvergadering, in plaats daarvan hebben we een zogenaamde TVB. We worden bijgepraat over het woonplan. Ben erg benieuwd naar de inhoud daarvan.

Dinsdag 13 maart 2007.

Redelijk vroeg uit de veren om op tijd in Zwolle te zijn. Samen met een collega laten we ons vandaag bijscholen en bijpraten over het Europees Referentie kader. De manier om de kennis van talen en het niveau van talen op Europese schaal met elkaar te kunnen vergelijken. Nuttig om te weten en omdat het binnenkort ook zijn ingang gaat vinden in het onderwijs ook erg noodzakelijk. Vreemd dus dat het erg rustig was. Hoeveel talendocenten zouden er wel niet zijn in de hele regio Noord en Midden Nederland. Daarvan was misschien 1% aanwezig. Op de terugreis ga ik via de binnenstad van Groningen, waar ik een aantal boekhandels bezoek door naar Delfzijl. Ondertussen heb ik mooi de tijd gehad om me alvast een beetje in te lezen in het boek dat is ontstaan uit gesprekken tussen Paul Witteman en André Rouvoet. Het onderwerp is in een notedop de inwisselbaarheid van meningen van politici al naar gelang de publieke opinie. En om de vraag in hoeverre je blij moet zijn met deze buikspreekpoppen, die los zijn geslagen van hun eigen programma en ideologie. Ook nu weer heel erg actueel in de Haagse politiek. De term die er voor wordt gebruikt vind ik erg treffend: cliëntelisme. Het leest wel lekker weg, en zorgt ook voor momenten met een aha-erlebnis. De rest van de avond staat alleen maar in het teken van de voorlichting aan ouders en leerlingen die nadenken over de keuze voor de sportklas of een reguliere klas. Ook nu weer een leuke en leerzame avond met veel tijd om eens goed door te praten met de ouders van onze huidige en toekomstige leerlingen.

Maandag 12 maart 2007.

Vandaag vervul ik met veel plezier de rol van vliegende keep. Door ziekte is het nodig om hier en daar bij te springen. Best leuk voor de afwisseling. We hebben nog te maken met de nasleep van de afgelopen toetsweek, dat is altijd een beetje rommelig. 's Avond heb ik een gesprek met het een delegatie van het bestuur. Het was een goede gewoonte om eens per jaar eens te kijken naar de manier waarop we elkaar kunnen aanvullen en versterken. Die goede gewoonte wordt nu weer eens nieuw leven ingeblazen. Het werd - ik had ook niet anders verwacht- een heel erg goed gesprek waarbij we af en toe ook even een uitstapje maken naar een heel ander onderwerp. We hebben het gehad over alle facetten van de politiek, zowel in de raad als binnen het landelijke geheel. De positieve en negatieve kanten die daarmee samenhangen. Nu is het gelukkig zo dat de positieve kanten de negatieve ruim opheffen. Voor we het weten hebben we al snel twee uren vol gepraat. Na afloop nog even de tijd om de overgebleven weekendkranten door te nemen en me voor te bereiden op de studiedag in Zwolle van morgen. We gaan het hebben over de Europese richtlijnen voor de moderne vreemde talen in Nederland. Brainport willen zijn is mooi maar het vraagt ook steeds om een kritische blik op de inrichting van ons onderwijs. Want zolang er nog mensen zijn die bij hun sollicitatiebrief naar Duitsland hun Zentralheizung meesturen in plaats van hun curriculum vitae is er nog een wereld te winnen. Bis morgen!

Zondag 11 maart 2007.

Dit weekend krijg ik nog meer post dan gewoonlijk. Het meeste valt in de categorie nonfo, en kan dus ook heel snel weer door naar de digitale prullenmand of de bak voor de muziekvereniging. Zo niet de post die ik krijg over deelname aan een Worldservants project. We, (ik, mijn broerje-nouja tegen de 2 meter- en een kameraad) hebben het idee opgevat om deze zomer drie weken voor een goed doel aan het werk te gaan in de derde wereld. De keuze is gevallen op het bouwen van een school en lerarenwoningen in het Afrikaanse land Malawi. Ik heb er in elk geval nu al ontzettend veel zin in. Samen met andere christenen werken aan het verwezenlijken van de milenniumdoelstellingen. Maar ook werken aan een stukje  van ons zelf. Ik ben dankbaar voor de mogelijkheden die ik heb. Dat ik bezig kan zijn met het werk dat ik graag doe. Maar ook de kansen krijg om vanuit mijn overtuiging aan het werk te zijn in de politiek en als jeudleider in de kerk. Vanavond hebben we ook weer als jeugdleiders en jeugd weer een heel erg goede bijeenkomst met elkaar. Fantastisch om te zien hoe jonge mensen vorm geven aan hun geloof. Vaak ook heel erg praktisch. Verder lees ik vandaag tussendoor zoveel mogelijk informatie over Malawi. Ook al duurt het nog wel eventjes voor we in het vliegtuig stappen. Maar voor het zover is zijn er nog de nodige zaken te regelen. Waaronder in elk geval de nodige inentingen.